ՀՀ վիճակագրական կոմիտեի հրապարակած տվյալների համաձայն 2020թ. հունվար-հուլիսին Հայաստանում գինու արտադրությունը նվազել է 31.7%-ով:

Կրթահամալիրի սովորողների մի մասը ընտրել է գինեգործությունը որպես ապագա մասնագիտություն (ընտրությամբ գործունեություն), որ էլ նվազող ցուցանիշներ չունենանք:

Գինեգործությունը խաղողից գինի ստանալու ամբողջ գործընթացն է, որը սկսվում է խաղողի աճեցումամբ և ավարտվում գինու շշալցմամբ:

  • Խաղողի մասին գիտությունը կոչվում է ԱՄՊԵԼՈԳՐԱՖԻԱ
  • Գինու մասին գիտությունը կոչվում է ԷՆՈԼՈԳԻԱ
  • Մարդը ով զբաղվում է գինու ստեղծմամբ կոչվում է ԳԻՆԵԳՈՐԾ

Մենք ուսումնասիրում ենք ամպելոգրաֆիա և էնոլոգիա, որպեսզի դառնանք գինեգործներ:

Կրթահամալիրի Գինու դպրոցը տալիս է լիարժեք գինեգործական կրթություն. ունի տնկարան, այգի, թառմաներ, գինու պահոց, գործիքներ, մասնագիտական տակառներ, բանիմաց մասնագետներ, լայն համագործակցային հնարավորություններ, պատրաստված-պատրաստակամ սովորողներ:

Մինչ գինի ստանալը խաղողի տարբեր տեսակներից մատեր ենք հավաքում՝ 5 աչք երկարությամբ, հետո 3 աչքը հողի տակ, 2-ը՝ վերև դնում ենք բաժակների մեջ ու ջրում ամեն օր մինչև արմատակալի: Գարնանը արմատակալները տեղափոխում նախապես պատրաստած տնկարան և շարունակում ամեն օր ջրել: Եթե այս ամեն ինչը սիրով է արված ուրեմն բոլոր արմատակալները աճում են. (տեղանքն էլ նշանակություն ունի, խաղողի տեսակներ կան որ նախընտրած տարածքներում են աճում):

Տնկարանից հաջորդ գարանանը արդեն մեծացած, աճած թփերը տեղափոխելու ենք այգի՝ արդեն 1,5 մետր հետավորությամբ: Կախված տարածքից ընտրում ենք ոռոգման համար հարմար եղանակը և ամեն օր ոռոգում ենք:

Մեր սարալանջի այգին ոռոգում ենք բաժակներով, որովհետև տարածությունը թեք լանջային է:

Խաղողը խնամելով, բուժելով աճեցնելու ենք ու հենց մեր խաղողից էլ գինի պատրաստենք:

Քաղելու, հասցնելու ենք գինու դպրոց ու մեր գործարանում ջարդիչ-չանչանջատիչ մեքենայով տրորվելով վեր ենք ածելու փլուշի: Փլուշը դուրս է գալիս մեքենայի կողքի, իսկ չանչը ետևի հատվածից: Չանչի առկայությունը գինուն տհաճ համ, ու անդուր տտիպություն կհաղորդի, ուստի պարտադիր առանձնացնում ենք:

Փլուշը մամլիչի միջոցով անցնելիս առանձնացվում է քաղցուից, եթե մտադիր ենք ստանալ սպիտակ գինի, իսկ կարմիր գինի ստանալու համար օգտագործում ենք կարմիր կամ սև տեսակի խաղող, իսկ փլուշը չենք առանձնացնում, քանի որ ներկանյութը գտնվում է անմիջապես պտուղի մաշկի բջիջներում. պտղամիսը գունանյութ չի պարունակում:

Փլուշը առանձնացնելուց կամ չառանձնացնելուց հետո զանգվածը դնում ենք խմորման. իսկ, երբ խմորումը՝ ածխաթթու գազի անջատումը, ավարտվում է, և գինին նստվածքից անջատվում, պարզ գույն է ստանում, այն լցնում ենք պահամանների մեջ: Գինին պահում են կաղնե տակառներում ու բուտերում, ինչպես նաև կարելի է՝ արծնապատ պահամաններում։

Դառը գինի ստանալու համար թողնում ենք, որ խմորումն ամբողջությամբ ավարտվի, իսկ քաղցր կամ կիսաքաղցր գինի նախըտրող գինեգործները որոշակի խմորման փուլ անցնելուց հետո առհեստական ընդհատում են խմորումը: Այս գինեգործները կիսաքաղցր գինի կարող են ստանալ նաև կուպաժավորման՝ ամբողջովին խմորված գինուն չխմորված, սովորական քաղցու ավելացնելով:

Հասունանալուց հետո կազմակերպում ենք հնեցումը: Գինիների հնացումը կատարվում է թթվածնազուրկ պայմաններում՝ շշերի մեջ, 16-17°C-ից ոչ բարձր ջերմաստիճանում:

Կուպաժը խաղողի տարբեր սորտերից, տարբեր շրջաններում պատրաստած, տարբեր տարեթվերի, տարբեր տեսակի գինիների խառնումն է։ Կուպաժի միջոցով գինիները երիտասարդացվում են, վերացվում են թերություններն ու արատները:

Այս ամենին զուգահեռ հետևելով Գինու դպրոցի զարգացման ծրագրին՝ իրականացնելու ենք «Խաղողի տեսակները որպես ցուցանակ» և «Խաղողագործությունը Հայաստանում» շուրջտարյա նախագծերը: